09 364 81 11

Maculadegeneratie

 

Wat is maculadegeneratie?

Maculadegeneratie is een aftakeling van de macula van het oog.
De macula is een kleine zone in het midden van uw netvlies dat u toelaat om fijne details die zich recht voor u bevinden, te onderscheiden.
Macula degeneratie maakt fijn werk dichtbij (zoals lezen, naaien…) moeilijk of onmogelijk. Macula degeneratie tast het centrale zicht aan, terwijl het perifere zicht meestal behouden blijft.
Maculadegeneratie veroorzaakt zelden totale blindheid. De meeste mensen kunnen nog min of meer voor zichzelf blijven zorgen.

 

Wat is de oorzaak van maculadegeneratie?

Meestal is macula degeneratie het gevolg van veroudering, zoals het krijgen van rimpels of grijs haar. Daarom noemt men het "leeftijds-gebonden": ongeveer 30% van de mensen boven de 75 jaar hebben tekens van macula degeneratie.
Er is ook een zekere familiale voorbeschiktheid. Verder zou roken ook het risico verhogen en komt de aandoening iets vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Personen met een bleke huid en/of lichtgekleurde ogen zouden, door gebrek aan melanine (pigment), ook vatbaarder zijn voor macula degeneratie.

Er zijn twee vormen van maculadegeneratie:
• de droge vorm wordt veroorzaakt door veroudering en verdunning van de weefsels van de macula. Het zichtverlies gebeurt meestal traag.
• de natte vorm komt slechts voor in ongeveer 10% van de gevallen. Het wordt veroorzaakt door ingroei van slechte broze bloedvaatjes ter hoogte van de macula. Deze bloedvaten hebben de neiging om vocht of bloed te lekken en zo de macula te beschadigen. Het zichtverlies kan soms snel evolueren.

 

Wat zijn de symptomen van maculadegeneratie?

De volgende klachten kunnen voorkomen:

- woorden worden wazig en letters schijnen te ontbreken 
- er verschijnt een grijze of zwarte vlek centraal in het gezichtsveld 
- rechte lijnen worden krom en vervormd
Maculadegeneratie kan zich verschillend manifesteren van persoon tot persoon.
De snelheid van evolutie kan verschillen van weken tot jaren: in de beginstadia merkt u dikwijls zeer weinig, doch naarmate de ziekte vordert, wordt fijn werk dichtbij steeds moeilijker.
Soms wordt slechts één oog aangetast en blijft het zicht van het andere oog gedurende jaren goed bewaard.
Een regelmatig oogonderzoek bij een oogarts is zeker aan te raden, omdat bij vroegtijdige ontdekking soms een meer efficiënte behandeling mogelijk is.

 

Hoe wordt maculadegeneratie vastgesteld?

De patiënt zelf merkt meestal pas klachten wanneer de schade al aanzienlijk is, ofwel wanneer het tweede oog aangetast wordt. Een oogarts kan vroegtijdige letsels van de macula vaststellen:
- door oftalmoscopie kan de macula grondig onderzocht worden
- met een Amsler rooster kan de graad van vervorming vastgesteld worden
- door middel van een fluo-angiografie (onderzoek van het netvlies na inspuiten van een kleurstof in een ader) en OCT scan kunnen abnormale bloedvaatjes ter hoogte van de maculaopgespoord worden. Meer informatie hierover in de folder fluorescentie-onderzoek.

 

Hoe wordt maculadegeneratie behandeld?

De evolutie bij droge maculadegeneratie is meestal zeer traag en de meeste mensen behouden nog voldoende zicht om voor zichzelf te kunnen blijven zorgen. Naast het gebruik van hulpmiddelen zoals vergrootglas en leeslamp, kunt u ook kiezen voor vitaminepreparaten en voedingssupplementen die bij dagelijkse inname een beschermend effect zouden vertonen voor het netvlies.

De evolutie bij natte maculadegeneratie gaat echter snel, en de meeste patiënten verliezen dan het centrale zicht op enkele weken of maanden tijd. De behandeling bestaat dan uit de inspuiting in het oog van een antilichaam "anti-VEGF" (anti-vascular endothelial growth factor). Door het inspuiten van dit antilichaam stopt de bloeding bij de meerderheid van de patiënten. De behandeling bestaat uit 3 of meer inspuitingen, al naargelang de grootte van de bloeding.Meer informatie vindt u in de folder intravitreale injectie.


Deze tekst werd nagelezen door het team oftalmologie.

Dit artikel werd bijgewerkt op vrijdag 1 januari 2016